Hoe gaat een geleidehondgebruiker door hartje Amsterdam?

24-08-2010

koningspoedel easyLaatst zat ik met mijn geleidehond Easy in een bus, op weg naar Amsterdam. Easy ligt netjes op de grond bij een vierpersoons bankje en dus was er ruimte genoeg voor nog twee mede passagiers. Eén stoel was al bezet en naast me was nog leeg.

Bij een halte stapte een groep vriendinnen in. De meeste gingen aan de andere kant zitten en zeiden tegen hun mede reiziger dat er naast mij nog plek was. De mevrouw was echter bang voor honden zo vertelde ze aan haar vriendinnen en dus wilde ze er niet gaan zitten.

Ik zei dat het een geleidehond betrof die niet de intentie heeft mensen te bijten of ander ongemak toe te brengen. Oh sorry, dan ga ik wel zitten. Na even mijn hulphond Easy te hebben bestudeerd zegt ze tegen me, ” ïk wist niet, dat ze zulke mooie honden gebruikte als geleidehond”. Dus ja, mijn dag was ook weer goed natuurlijk. Met die mooie hond loop ik toch maar mooi elke dag.

Op Amsterdam centraal is het altijd even oriënteren waar de bus stopt en waarje dan lift naar beneden moet zien te vinden. Want ja die roltrappen zijn nu eenmaal vanwege het gevaar dat de nagels van je hond vast kunnen gaan zitten verboden. Maar Easy is inmiddels dit bus perron gewend en ik hoef maar zoek lift te zeggen en ze gaat resoluut opzoek naar die lift. Trots staat ze dan voor de deuren en kan ik opzoek naar de knop om de lift aan te roepen. Want ja, lift knopjes bedienen horen nu eenmaal tot de baas zijn taak en niet die van een geleidehond.

Maar eenmaal beneden gaan we direct links af de schuifdeuren door richting centrale hal. Prachtig is het om te voelen hoe ze in houdt bij de rij OV chippoortjes. Want hoewel er wat bredere poortjes zijn redden Easy en ik het ook wel om samen door zo’n smal poortje te lopen. Eenmaal in de hal krioelt het van de mensen die allemaal hun weg zoeken naar de diverse perrons of winkel -en eetgelegenheden.

Ik voel dan hoe Easy van links naar rechts gaat om die mensen te omzeilen en hoe ze soms letterlijk blokkeert door voor me te gaan staan zodat ik niet over een achter iemand aanslepende koffer struikel. Al dit werk wat ze doet gaat in een zo’n mooi tempo dat het net is of je zweeft.

Eenmaal de centrale hal door ging ik richting Dam via het Rockin en later de Kalverstraat door. Rond om het station zijn allemaal verschillende ribbeltegels neergelegd die Easy over het algemeen gewoon volgt. Voor haar ook een steuntje in de rug dat ze de goede weg kiest. De ribbeltegels oftewel een gidslijn liggen daar zodat mensen met een visus beperking (blind of zeer slecht ziend) hun weg kunnen vinden met al dan niet gebruik makend van een stok of hond. Dus is het wel handig als deze lijn vrij wordt gehouden en er geen reclame borden of koffers of mensen op die lijnen staan.

Maar ja ook al liggen die tegels daar er zijn zoveel toeristen en mensen van buiten die niet goed weten waarvoor die ribbeltegels dienen dat het soms grappig is als we er op lopen Easy dat de mensen verschrikt aan de kant gaan of dat Easy op het allerlaatst er vanuitgaat, dat ze op zij gaan, zij zelf maar om die mensen heen laveert.

Ik vind het dan ook zo knap van haar dat ze al die drukte zo goed aan kan me echt letterlijk nergens tegen op laat lopen en we veilig onze bestemmingen winkels etc., kunnen bereiken. Ik denk daarom vaak wat is het ik toch een toppertje en ben ik enorm gelukkig dat ik al jaren, veilig met al mijn geleidehonden over straat kan lopen. Zonder dat ik me moet inspannen met een witte tast stok om alle obstakels te vermijden. Want met een witte tast stok tast je letterlijk een weg door de wereld. En dat is met een geleidehond toch een stuk onstpannender en je houdt daardoor meer energie over.

Groetjes Esther  en Easy



Tags: , , , , , , , ,

Reactie(s)

  1. Gerry zegt:

    Dag Eshter,
    Wederom een mooi verhaal doch je zin ‘ je zweeft ‘ hmm,
    dit zou ik wel eens willen zien hoor , jij ‘ zweven ‘ met een werkende blindengeleidehond :)
    Ben jij soms familie van de ‘ vliegende /zwevende non ‘soms ?

    Groetjes van een niet ‘ zwevend ‘ Gerryke .

  2. Wil de Lijzer zegt:

    Hey Esther
    Wat een heerlijk verhaal om dit te lezen en dat het goed klikt tussen jouw en je krullebol Easy is super.
    fijn hoor,wens je veel plezier en veel kilometers haha. want jullie reizen wat af.groetjes Wil

Geef je mening