Praktijkspeuren met Menno

20-06-2012

animal event

Hond menno is een echt werker maar kan ook lekker lui zijn en in zijn mand gaan liggen. Maar welke uitdaging gaan we met hond Menno doen zodat hij bezig blijft en kan blijven leren?!

Nu Menno weer terug is als huishond ben ik wel van plan om iets met hem te gaan doen. Na het jaartje opvoeden wist ik één ding zeker… hij is een echte werker! Al kan hij ook heel lui lekker in zijn mandje liggen niets doen. Ik ken hem niet anders dan dat hij graag voor me wil werken. En dat is iets wat ik hem graag wil geven. Dan is het dus van belang dat we iets gaan vinden wat hij ook echt leuk vindt.Bezigheidstherapie hebben we met de steeds wisselende honden in huis niet echt nodig… nee het moet iets zijn wat we samen kunnen doen en we dus ook samen leuk vinden.

Het begint heel simpel… lekker samen wandelen.

Nu zonder alle bezigheden om hem richting het geleidewerk te sturen, dus lekker aan de losse lijn door de slootberm banjeren. Ongedwongen, voor of achter me, links of rechts… hij mag het lekker zelf uitzoeken. Hij hoeft geen stoepranden meer aangeven en of hij nu wel of niet op een andere hond reageert, mij maakt het niet uit. Dit is meteen een goeie methode om hem weer zichzelf te laten worden.

Langzaam zie ik mijn manneke weer terug komen… hij begint door te krijgen dat hij weer thuis is en mag blijven.

Als hij weer wat meer bravoure begint te krijgen ga ik eens proberen of hij naast de fiets mee wil. Lekker rennen, goed voor body and soul..

Maar helaas… dit vond hij helemaal niets. Het rennen was een verplichting voor hem, blij werd hij er helemaal niet van en ook tijdens het fietsen was het uitvallen naar andere honden duidelijk aanwezig… alleen nu met het risico dat hij me van de fiets aftrekt.

Dus de fiets kan weer in de schuur blijven… dit is mijzelf een te groot risico, aangezien ik zelf niet helemaal stabiel ben

Maar ja, wat dan?

Ik ben gewend om mijn honden bezig te houden door ze op te voeden en te socialiseren voor het geleidewerk, dat geeft normaal genoeg voldoening voor de honden.

Op het internet is gelukkig makkelijk hulp te vinden op dit gebied.

En al snel vond ik een website over ‘hersenwerk’

Leuke,creatieve spelletjes die je gemakkelijk met je hond in huis kan doen.

Brokjes onder de voerbakken en laat ze maar zoeken en proberen om die er onder weg te krijgen…Wát een lol! Eten zoeken doet het bij de retrievers altijd goed natuurlijk, maar helaas bij Menno voor maar 5 minuten…

Het apporteren van de bal is ook leuk! voor 2 keer…

Brokjes verstoppen op verschillende plekken in de kamer of in de tuin houd hem ook wel even bezig…

Maar bij alles is het heel even leuk, dan kakt hij weer in en duikt zijn mand maar weer in.

Zelfs toen Otis (een pup van 7 weken io.) erbij kwam was dit even leuk maar hij liet dit kleine bolletje hond voornamelijk aan Nela ( pup van 10 maanden io.) over en bemoeide zich er zo min mogelijk mee.

Het lijkt bijna onmogelijk om hem weer iets te laten doen waar hij ECHT van geniet.

Wat ik wel zag gebeuren in alle pogingen om hem weer plezier in iets te krijgen was dat hij zich steeds meer begon te ontspannen.

Naar andere honden uitvallen is vrijwel nihil.. hij reageert nog wel op ze maar ik kan wel gewoon doorlopen, weliswaar met een waarschuwing in mijn stem. Maar de intentie om er op af te vliegen is er bijna niet meer.

In huis begint hij soms met de andere honden te spelen, dan pakt hij een bal en gaat rennen… zodat ze achter hem aan komen en dan gaat hij steeds harder. Tot het mij te hard gaat en ik ze tot de orde moet roepen. Dan gaat hij languit op de grond liggen en springen de pups bovenop hem.

Als een oudere broer laat hij lekker met zich sollen.. kostelijk om te zien en natuurlijk geniet ik van deze momenten van ontspanning van hem!

Maar bij mij blijft het knagen.. ik houd van werkhonden en het weten dat deze kerel heel graag wil werken maar ik geen voldoening voor hem kan vinden blijft mij bezig houden.

Tijdens mijn speurtocht op het internet naar bezigheden kwam ik ook “Praktijkspeuren” tegen.

Dit lijkt me eigenlijk wel wat voor hem. Het nadeel is alleen dat het niet direct bij mij in de buurt is.

Het grote voordeel is dat dit 1 op 1 is.

Ik wil graag iets met Menno doen, maar ik wil niet continu over mijn schouders kijken dat andere hondeneigenaren hun hond gezellig met Menno willen laten ruiken, of dat ze hem aankijken waar hij echt niet tegen kan, zodat ik meer aan het corrigeren ben dan dat ik geniet van een les… hierdoor vallen voor mij alle activiteiten bij hondenverenigingen al af….

Het toeval wil dat dit jaar bij het Animal Event in Hellendoorn een workshop Praktijkspeuren werd gegeven door Henk Bouman. Ik wilde hier toch al heen en heb mij en een goede kennis, Lotte met haar geleidehond Mees, aangemeld voor deze workshop. Met de hoop dat we mee mochten doen.

En ja, gelukkig wel!

Nu kon ik in elk geval een klein beetje inschatten hoe dit in zijn werk gaat.

We hadden Nela meegenomen, omdat met alle honden die daar komen ik zelf geen leuke dag zou hebben met Menno aan de riem. Mijn dochter Alicia ging samen met Nela aan de slag en ik hielp Lotte waar nodig en genoot op afstand mee.

Nela vond het fantastisch!

Als een speer ging ze op zoek naar Henk, die zich achter een boom verstopt had

 

Ja, het enthousiasme van Henk, zijn kennis van honden, zijn humor in het vertellen en coachen stond mij allemaal wel aan.

En zoals Nela en Mees reageerden op het mogen zoeken, zo blij en enthousiast, hopend dat ze nog een keer mochten, dat was wat ik voor Menno ook wilde.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een paar dagen later heb ik ons aangemeld voor een proefles.

Héél benieuwd of Menno zich ook zo enthousiast liet maken… en vaker als 1 of 2 keer!!

De proefles was al snel een feit en met ons 4en, Alicia en Nela gingen ook mee, gingen we op pad.

Alicia zou het speurwerk met Menno doen, ik zou toekijken samen met Nela.

(ik heb fysieke problemen in mijn armen, benen en rug. Om te weten te komen of Menno het leuk zou vinden was het beter om Alicia met hem e laten lopen, zodat ik geen rem voor hem zou worden)

Het begin was hij een beetje afwachtend. Hij moest een stokje opzoeken maar dat liet hij links liggen. De rest van het pad vond hij uitermate interessant… maar dat was niet de bedoeling.

Dus meteen, zonder intro, de coach zoeken.

Dit ging meteen een stuk beter! En niet 1 of 2 keer, maar elke keer!

Zelfs toen hij echt moe was en we nog 1 keer een spoor wilden laten ruiken pakte hij zichzelf weer op en ging aan het werk!

Geweldig om mijn manneke weer zo op en top bezig te zien.

Geen twijfel of we dit vaker gaan doen… DIT gaan we vaker doen!

Ongecompliceerd bezig zijn met mijn hond, ook nog eens in het bos, hij blij, ik blij… wat willen we nog meer!

Klein details is dat ik het zelf ook met hem moet kunnen doen.

Maar het is sowieso het proberen waard.

Hier een impressie van de proefles;
Dit speurwerk is echt zijn eigen ding …

Zijn WIL gebruiken om ergens achteraan te gaan.. in zijn geval honden of mensen, maakt hem weer een zelfverzekerde hond.

Wat voor geleidehond echt niet kan, maakt hem nu heel leuk en gelukkig!

Hij mag achter deze mens aan, al moet hij zich wel gedragen als hij hem eenmaal gevonden heeft.

En wie weet waar dit allemaal nog toe leidt… de tijd zal het leren.

Wil je meer weten over het “Praktijkspeuren” kijk dan eens op www.speurhonden.nl

Want iedere hond kan speuren!!



Tags: , , , ,

Reactie(s)

  1. Petra Bijdevaate zegt:

    http://m.youtube.com/?client=mv-google#/watch?v=Xgr9YXA4xG4. Dit filmpje hebben we gemaakt tijdens de proefles. Het geeft een korte inpressie wat praktijkspeuren is… nl, mensen zoeken!

Geef je mening