Studeren met een blindegeleidehond

31-08-2010

Nanne Vonk begint deze week in Wageningen aan de studie Dierwetenschappen. Waar zij gaat, gaat ook haar geleidehond Harm, want Nanne is nagenoeg blind.

Nanne en Harm vormen een perfecte match. Nanne is ondernemend en geleidehond Harm doet graag nieuwe dingen. ‘Hij is vrij pittig van karakter en wordt niet snel zenuwachtig.’ De kruising labrador en golden retriever is bijna 5 jaar.

Zelf moet Nanne evengoed een boel routes uit het hoofd leren om Harm te kunnen vertellen waar hij naartoe moet. ‘Het is een hond, geen TomTom. Mensen vergissen zich daar nog wel eens in. Het is net als op een schip. Ik ben de kapitein, hij is de stuurman.’ De belangrijkste routes in Wageningen heeft Nanne al geleerd: vanaf haar kamer naar de bus, de supermarkt en de uiterwaarden. Haar tandem staat ook al in Wageningen. ‘Ik moet nog iemand vinden die voorop wil, maar de meeste mensen zijn daar wel voor in.’

Eindexamen
Nanne heeft altijd regulier onderwijs gevolgd. Voor haar eindexamen kreeg ze wel twee keer zoveel tijd. Haar examen wiskunde B1 duurde zes uur en werd mondeling afgenomen. ‘Aan het eind was de concentratie weg’, zegt ze. Maar ze haalde wel een 7.

Vroeger deed Nanne zoveel mogelijk met het beperkte restje gezichtsvermogen dat ze nog had. Maar rond haar vijftiende werd ze ziek en verslechterde haar zicht. Toen leerde ze werken met spraaksoftware en kreeg ze Harm. ‘Voor die tijd had ik vaak hoofdpijn en mijn nek was helemaal verkrampt van het focussen en turen. Nu doe ik niks meer met mijn ogen.

Oogopslag
Tekeningen en grafieken voor haar studie drukt Nanne in reliëf af met een brailleprinter. Aan lezen met behulp van spraaksoftware is ze inmiddels helemaal gewend. Ze zet de stem zelfs een stuk sneller. ‘Zo kan ik wat tijd inlopen. Want ik doe over alles langer. Dingen opzoeken bijvoorbeeld, dat kan niet in een oogopslag.’

In een studentencomplex aan de Marijkeweg heeft Nanne een kamer met eigen badkamer en keuken. In februari is ze wezen ‘proefstuderen’ in Utrecht, waar-bij ze drie dagen in een studentenhuis woonde. ‘Maar ik kon niet zien of de badkamer wel schoon was. Ook kan ik mijn eigen spullen niet altijd terugvinden. Dan weet je bijvoorbeeld niet zeker of je de goede tandenborstel te pakken hebt.’

Bron: Recource.wur.nl
Auteur: Alexandra Brandenhorst
Na een tip van Esther Vos

Print dit artikel Print dit artikel

Gerelateerde berichten

Tags: , , , , , ,

Reactie(s)

  1. Daphné zegt:

    hihi mooi beschreven op kot met een assistentiehond!

Geef je mening