Meer over de geboorte van de Bolognezer puppies

07-01-2011

Bolognezer puppies nestjeIk was heel blij dat ik jullie kon vertellen dat het bij ons toch een prachtige ‘witte Kerst’ is geworden. Op donderdag de 23e kreeg ik al weeën. Ik dacht toen nog dat de pups wel ’s avonds of ‘s nachts zouden komen, maar helaas voor mij het duurde iets langer.

Mijn baasje en haar schoondochter kwamen gezellig bij mij in de kamer omdat ook zij dachten dat het wel ergens in de komende uren zou gebeuren. Maar we moesten toch met z’n allen nog even wachten. De weeën bleven maar doorgaan, maar ja dat hoort er bij , de weg voor de pups moet toch vrij gemaakt worden. Ik kon gelukkig tussendoor nog wat slapen, zodat ik niet al te moe werd. En dat was natuurlijk hetzelfde voor mijn baasjes.

Pas tegen half elf de volgende morgen kwamen die vervelende weeën, ik herkende het weer van de vorige keer. Die doen goed zeer. Dit is niet wat ik wil!! Ik heb me dus heel schrap gezet zodat ik niets daarvan zou voelen, ze kwamen dan ook gelukkig niet meer. Na een half uurtje belde mijn baasje maar met de dierenarts omdat er verder niets gebeurde en ik hoorde haar zeggen dat dit niet goed voor de pups zou zijn.

Toen zijn we in de auto naar de dierenarts gereden, ineens wist ik het weer van vorige keer, toen werd ik daar zomaar wakker met allemaal pups naast me. Dat zou me toch deze keer niet weer gebeuren, ik wou het ook wel eens meemaken als ze geboren worden.

Dat autoritje is trouwens ook niet zo heel erg lekker als je jezelf schrap wilt blijven zetten, dat ging dus ook even mis en er floepte zo een pup door mijn geboortekanaal. En toen we bij de dierenarts binnen waren en heel fijn een eigen kamertje gekregen hadden met een lekker warm bedje, en zij ook nog eens ging voelen naar de pup, kon ik het echt niet meer ophouden en heb ik de pup er toch maar uitgeperst.

Wat een lieverdje, een klein mannetje, geboren om 12.23 uur. Ik was meteen verliefd op hem en heb hem goed schoongemaakt. Hij ging ook meteen bij me drinken, alsof hij honger had, nou hij toch best genoeg van mij meegekregen, maar ja de eerste melk is natuurlijk ook wel heel erg lekker. Ik vond het prima zo, lekker knus met mijn pupje, van mij mocht het wel zo blijven. Maar ja we hadden natuurlijk op de foto al gezien dat het niet bij één zou blijven.

Na twee uur kwam toen de dierenarts weer bij ons kijken en zij gaf mij een prikje, niet echt leuk, want daarna kreeg ik behoorlijk felle weeën en pup twee (een teefje) was nog niet geboren of pup drie (een teefje) kwam er al achteraan. Ik mocht de nageboorten ook opeten, zodat ik goed sterk zou zijn. Ik heb ook deze pups gewassen en ook deze gingen meteen drinken, soms als ze nog half in me vast zaten, beetje gulzig wel.

Toen had ik wel behoefte aan een kleine pauze. Maar ja ik had er nog twee te gaan. De vierde werd weer een reutje, de laatste die eigenlijk het grootste was, ging het makkelijkste. Om 16.15 uur had ik de laatset pup op de wereld gezet. Wel zo handig voor de dierenarts en alle lieve assistenten (die konden nog mooi even bij me kijken zodat zij ook eens konden zien hoe het gaat als je er eigenlijk geen dierenarts bij nodig hebt) konden zij ook nog mooi op tijd naar huis voor Kerstavond. Ze waren me allemaal dankbaar.

Ik mocht in het lekkere warme mandje met de pups achter in de auto en toen gingen we naar huis. Daar zaten 7 hele nieuwsgierige Bolognezers me al op te wachten. Maar ze mochten van mijn baasje maar heel even kijken en toen werden we snel doorgedragen naar de kamer, waar ons eigen warme nestje al klaar stond. Daar konden de anderen gelukkig niet bij en had ik de pupjes helemaal voor mezelf. Nou ja er waren natuurlijk nog wel een paar nieuwsgierige gezinsleden, maar dat vond ik niet erg, ze waren allemaal heel trots op mij. Ik had het toch maar mooi even gedaan.

Ik werd zelf later ‘s avonds nog even heerlijk schoongemaakt, zodat ik er ook op mijn Kerstbest uitzag.

Met de kerstdagen kwam er nog veel meer familie, best wel druk, maar ik mocht mooi op mijn plekje blijven met de pups en er kwam steeds iemand bij me kijken of ik of de pups nog wat nodig hadden, verzorging genoeg dus. Ik kreeg zelfs heerlijke massages! Één voor één mochten ook de andere honden even bij me kijken, maar ik wou ze toch maar niet al te dichtbij hebben, deze pups zijn wel van mij en dat moeten ze maar weten ook! Gelukkig hadden ze het vrij snel door. Ik snap het best hoor dat ze nieuwsgierig zijn, maar ik ben toch even niet van plan om ze nu al te delen.

De pups drinken heel erg goed en ze groeien ook prima, ze zijn heel erg lief en zoet en mijn baasje is heel erg trots op mij dat ik het zo goed gedaan ben en ook dat ik de pups zo goed verzorg, ze zegt steeds dat ze er zelf bijna niets aan hoeft te doen. Een droomnestje noemt ze het steeds. Ze slaapt gelukkig nog wel naast me, dan sta ik er niet echt helemaal alleen voor.

Ik heb echt hele lieve kindertjes gekregen en ben er zelf ook heel blij mee en heel trots op, maar het is wel werken hoor.

Volgende keer meer over mijn puppenkinderen

Gaya van de kennel: van het Balgzand



Tags: , , , , ,

Geef je mening