Acute en volledige hernia te verhelpen (2)

13-04-2012

dinoDie nacht heb ik geen oog dicht gedaan. Het feit dat mijn maatje daar in een operatiekamer lag en ik was er niet bij. Zou hij het overleven? Hoe zou hij dan uit de operatie komen? Vreselijk was het.

Ik werd gebeld en de operatie was geslaagd. Ze hadden 2 stukken van zijn ruggenwervel weggehaald en een bruggetje in zijn nek gemaakt. Zo zou hij in ieder geval pijnvrij zijn. De rest was allemaal nog afwachten, maar prognose was slecht. Het was zeer onwaarschijnlijk dat hij ooit weer zou lopen.

Tien lange dagen moest hij in de kliniek blijven en het was beter voor zijn herstel dat ik niet zou komen. Hij zou zich te druk maken en dat mocht absoluut niet. Moeilijk! Gelukkig was de chirurg zo vriendelijk om me regelmatig op de hoogte te houden. Hij heeft me zelfs foto´s gestuurd.

 Dino in Dierenkliniek Causus

De dagen duurden lang en ik wist niet wat te verwachten. Hoe zou het met hem gaan? Ik weet nog dat ik hem op een maandag op mocht gaan halen. Het was ongeveer een uurtje rijden van ons huis naar de kliniek.

Ik moest even wachten in de wachtkamer. Toen ze hem bij me kwamen brengen wist ik niet wat ik zag. Alle moed zakte uit mijn lijf. Die blik in zijn ogen is iets wat ik nooit meer zal vergeten. Het was een hele doffe blik, alsof zijn leven geen zin meer had, alsof de operatie voor niets was. Hij was verlamd vanaf zijn middel. Kon niet lopen, liet zijn urine en ontlasting lopen zonder daar ook maar iets van te merken. Kortom; erg vernederend voor een Jack Russell reu met een ego van een Leeuw! En dat was te lezen in zijn ogen.

We gingen de spreekkamer binnen met de chirurg. Hier werd me uitgelegd wat er precies gedaan was met de operatie, hoe ik zijn draines moest schoonhouden en dat het maar afwachten was of hij ooit weer zou lopen.

Thuis lag hij op een deken en ik sleepte hem overal mee naar toe. Om hem te ontlasten. De deken moest ik wel een paar keer per dag verschonen natuurlijk. Ik masseerde hem een paar keer per dag en probeerde hem te stimuleren om te willen bewegen door met een bal (zijn lievelingsspeeltje) heen en weer te rollen. Langzaam werd hij weer enthousiaster en begon pogingen te doen om te gaan staan.

Op donderdag ging hij eten en voor het eerst stond hij weer op vier benen! Trots en blij als ik was, heb ik dat moment direct vastgelegd natuurlijk.

 

Bijna twee weken na de operatie stond Dino voor ´t eerst

Vanaf dat moment ging het eigenlijk vrij snel. Hij had zijn levenslust terug! En dat was voor mij het aller belangrijkst. Op twee poten, zijn achterpoten gingen niet snel genoeg mee) rende hij door de tuin, als er paarden of honden voorbij kwamen. Geweldig om te zien!

De chirurg zei dat het een wonder was. Ik zeg dat hij een super karakter heeft en nooit opgeeft.

We zijn nog een aantal keren naar een fysiotherapeute geweest en ik heb veel met hem geoefend en gemasseerd. Je ziet nog altijd dat zijn pootjes minder goed functioneren. Er zijn nu eenmaal een aantal zenuwen beschadigd. En zijn urine voelt hij niet lopen, zo ook met de ontlasting. Maar voor de urine kwestie hebben we een oplossing gevonden; een pakje van Medical Pet Shirts met een halve pamper erin. Jammer genoeg heb ik hier echt jaren naar moeten zoeken. Maar goed, uiteindelijk hebben we daar een oplossing voor gevonden.

Ik mag wel zeggen dat dit verhaal de uitspraak “waar een wil is, is een weg,” bekrachtigt!

Judith de Kort
www.husderegteheide.nl



Tags: , , , , ,

Geef je mening