Canicross is niet ander dan hardlopen met je hond. Oorspronkelijk komt deze sport uit uit het noorden van Canada. Daar werden de sledehonden in de zomermaanden getraind door hun musher. Op die manier bleven deze honden en hun baas in conditie. Langzaamaan waaide deze ‘sport’ in de jaren 70 naar Europa.
In landen als Tsjechië , Hongarije, Polen, Frankrijk en België is deze sport zeer populair geworden en zijn er ook landelijke federaties. Zo doet men in die landen niet alleen aan canicross maar ook aan bike-jöring. Bike-jöring is fietsen met de hond, maar niet zoals wij dit kennen. Men spant de hond vóór de fiets, meestal een mountainbike, en laat zich dan door de hond(en) voorttrekken en dit gaat met zeer hoge snelheden gepaard. Het spreekt voor zich dat dit nogal wat communicatie verlangt tussen de hond en de baas. Maar hardlopen met de hond staat niet op zich. Voor hen die aan Breitensport doen is het hardlopen, meestal zo’n 2 km, soms als onderdeel opgenomen. Zo bezien is het canicrossen niet echt heel nieuw.
Een canicrosswedstrijd bestaat uit diverse reeksen voor mannen, vrouwen en kinderen welke weer zijn ingedeeld in leeftijdsgroepen. Zij kunnen deelnemen aan een lange cross (welke canicross wordt genoemd) en een lengte kent van tussen de 4500 en 8000 meter of aan een canirun (welke een lengte heeft tussen de 2000 tot 3000 meter). Voor de kids canirun ligt deze afstand rond de 700 meter. Uiteraard is er ook een reglement die voorziet in de spelregels.
Wat heb je nodig om te kunnen canicrossen?
Allereerst een gezonde hond. Alle honden kunnen worden ingezet van groot tot klein, ras of rasloos. Het is natuurlijk wel van belang dat de baas en de hond een redelijke basisconditie hebben. Bezit je dit niet dan kun je dat natuurlijk opbouwen. Er zijn vele sites op internet waar je stap voor stap aan je conditie kunt werken. Als je ‘start to run’ op Google intikt gaat er een wereld voor je open.
Verder is het prettig als je een heupriem hebt met een elastische lijn die verbonden is met een hondentuig. Hiervoor zijn verschillende maten en uitvoeringen in de handel. Het voorkomt dat de hond door zijn eigen kracht zijn keel dicht trekt en daardoor in ademnood komt. Voor de baas geeft een goede heupriem een stuk comfort: men wordt goed gesteund in de rug en schokken of oneffenheden op het parcours worden door de elastische lijn gecompenseerd.
Afhankelijk van je persoonlijke wensen kun je het canicrossen zien als een jogging, d.w.z. goed voor beiden om in conditie te blijven en waarbij je hond voor of naast je loopt. Je kunt ook trainen om je hond op commando te leren snelheid te maken en te leren trekken. Dit doe je dmv ‘ínterval’ training ( het afwisselend tempo verhogen en verlagen) Om een hond te laten trekken wordt bv. het commando “go” gebruikt. Maar men mag alle commando’s zelf bepalen. Er zijn daar geen regels in. Net als in de hardloopwereld heb je recreanten en mensen die voor de snelheid gaan. Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat je er samen plezier aan moet beleven. Je hebt er niet veel voor nodig, alleen een canicross uitrusting en een stuk motivatie!
Canicross wedstrijden
In 2002 kwam ondergetekende in contact met de canicross club “Jogging Doggie” uit Loppem (België) Zij organiseerde, naast een canicross wedstrijd ook nevenactiviteiten zoals wandeltochten of weekenden. Op een van die weekenden heb ik veel contacten gelegd die er toe hebben geleid dat ik als recreant aan veel wedstrijden heb meegedaan in België. Samen met de Petit Basset Griffon Vendéen Prospèr liep ik daar diverse reeksen van 2300 meter tot 8000 meter.
Natuurlijk kun je van een kleine hond niet datgene verwachten als van een grote Duitse Staande (in de canicross een zeer populaire hond vanwege zijn trekkracht en uithoudingsvermogen). Maar als je ziet dat zo’n basset ‘luid’ geeft en toeschouwers van een wedstrijd hun wenkbrouwen fronsen omdat men denkt dat er een moord wordt begaan, dan kunt u zich voorstellen dat zo’n hond er plezier aan beleefd. Ik sta altijd verbaasd hoeveel trekkracht er uit zo’n lijf kan komen. Zelfs nu, op 10 jarige leeftijd, is Prospèr ‘cum laude’ door de seniorenkeuring gekomen en kan hij volgens de dierenarts nog 2 jaar doorrennen als zijn conditie op het huidige niveau blijft.
In 2003 heb ik contact gezocht met hondenschool de Bacchanten uit Hem. De hondenschool vierde haar 10 jarig bestaan. Het organiseren van een canicross pastte in de festiviteiten. Zo’n 30 Belgen en evenzoveel Hollanders stonden aan de start voor een canicross of een cani-run. Dit spektakel heeft wel wat aandacht van de pers gehad. Een spotprent in het Noord-Hollands dagblad liet een baas zien die plat op zijn buik over de finish werd getrokken. Maar gelukkig stond er ook een serieus verslag bij het sportkatern vermeld.
Canicross een lolletje of een nieuwe hondensport
Eigenlijk wist niemand goed waar deze sport ‘geplaatst’ moest worden. Was het een lolletje of een begin van een nieuwe tak van sport! Het Roode Hert (hotel in Bovenkarspel) was in ieder geval blij met de gasten uit België. Het deelnemersaantal groeide door de jaren heen langzaamaan door. Zo konden we in 2008 64 teams verwelkomen en in 2009, ondanks het zeer slechte weer (we waaiden net niet de bomen in), 93 teams.
Stichting Canicross West-Friesland
Mede door het groeien van de populariteit van deze sport is er in februari 2010 een stichting opgericht. Er kwam een weblog onder de naam “Stichting Canicross West-Friesland” die door ondergetekende wordt onderhouden. Prospèr de Petit Basset Griffon Vendeen is als ‘mascotte’ van de stichting gekozen. Deze jongeman heeft al die jaren na 2002 diverse lopen gedaan en doet dit ook nu nog met heel veel plezier.
Inmiddels is de stichting actief bezig met zich bekend maken in de regio en zijn er ook sponsoren die de stichting een steuntje in de rug geven. Zo hebben wij op 23 mei op de Frisbee wedstrijd van KCWF gestaan en hebben veel leuke reacties gehad. Op 31 oktober gaat de 7de wedstrijd van start. Dat is inmiddels niet meer de enigste van het jaar. In 2009 is Canicross Nederland opgericht. Deze organisatie, onder leiding van Bianca Koolen en Inge Thie, heeft inmiddels vanaf 2009 reeds 3 wedstrijden in Amsterdam en Hilversum georganiseerd.
Stichting Canicross West-Friesland richt zich op de regio. Zo is zij reeds actief in de wijk Hoorn-Kersenboogerd waar iedereen uit de wijk of de omliggende wijken welkom is om mee te doen aan de canicross training en heeft haar wedstrijd in het Streekbos, op het terrein van Recreatieschap Westfriesland, te Bovenkarspel gepland op zondag 31 oktober. De stichting wil naar de toekomst toe haar sportieve activiteiten uitbreiden zoals wandel,- en stepevenementen. Momenteel richt zij zich eerst nog op het vormen van haar organisatie en netwerk. Een andere niet onbelangrijk doel, is dat de stichting de opbrengsten uit wedstrijden e.d. schenkt aan projecten waar honden weer een rol spelen.
U moet dan denken aan therapiehonden of hulphonden voor mensen met een handicap. Wilt u ook in beweging komen en op die manier een bijdrage leveren aan bovengenoemd doel? Dan nodigt de stichting u van harte uit om op 31 oktober aan de canicross deel te nemen. Speciaal voor de minder geoefenden onder ons is er de ‘fun’ canirun met een lengte van 1400 meter. Dat haalt iedereen toch wel? Voor wie wil mee trainen of meer informatie wil hebben kan contact met de stichting opnemen.
Tarcio Nanne
voorzitter Stichting Canicross West-Friesland
Print dit artikel
Gerelateerde berichten
Tags: bike-jöring, cani-run, canicross, canicrossen, canicrosswedstrijd, canirun, commando's, conditie, hardlopen, hondenschool, hondensport, training
HondenEnPuppies.nl, 
