Kennel Melanitta Nigra’s Labradors stelt zich voor

13-09-2010

Labrador puppie 9 wekenIn september 1983 kregen wij onze 1e labrador, een zwarte reu: Sandor van de Hanzelhoeve. Wij hadden toen geen idee wat dit voor ons leven verder zou betekenen. Natuurlijk wisten wij dat een labrador een jachthond was maar dat was het dan ook.

Wij wilden gewoon een leuke hond en die kregen wij! Hij was super stout, slim, lief en onze 1e hond. Genoeg om als eigenaar bij de opvoeding behoorlijk wat steken te laten vallen. Maar net als hij leerden wij snel, met de hulp van zijn fokker, en de daarop volgende jaren deden we aan veel jachthondenproeven mee.

Na 3 jaar kwam Desi erbij. Een behoorlijk dominante teef die ons nog meer hondentaal leerde. Ook met haar deden we jachttraining, wedstrijden en zij ging uiteindelijk heel veel mee op jacht met haar baas. 

De 3e labrador die bij ons binnen kwam razen, letterlijk, was Orca met als bijnaam Orkaan! Met haar hebben we 2x een nest gefokt  met een Deense fieldtrialkampioen. De puppies hadden het lieve en vrolijke karakter van hun moeder en de werkaanleg van hun vader. Ook zagen ze er goed uit. De labradors die ingezet werden bij de jacht hebben hun bazen nooit teleurgesteld.

Labrador 4 maanden

Uit het 1e nest van Orca ging er een teefje naar het KNGF en Holby kwam na een jaar weer bij ons terug als fokteef. Met haar hebben wij voor het KNGF 2 nesten gefokt en van de 9 puppies die zij kreeg zijn er 7 geleidehond geworden. Daar zijn we nog steeds trots op.

Door de jachttraining en het fokken werd onze interesse in de fieldtriallabradors steeds groter. Uiteindelijk hebben we toen onze Jyll gekocht, een echte fieldtriallabrador, die helaas maar 6 is geworden. Dat er ook negatieve kanten aan de fieldtriallabradors zitten hebben wij ervaren. 

Toch hebben wij het nog een keer geprobeerd en zo kwam Lizzy erbij.  Helaas ging het met haar ook niet over rozen. Ze is super gevoelig, snel bang voor schieten, lawaai, onweer en vooral oud- en nieuw met al dat vuurwerk is een ramp voor haar. Als huishond is ze gelukkig en dat mag ze zijn.

Net zo toevallig als Orca in ons leven kwam deed Jenna haar intrede bij ons. Haar fokster informeerde bij ons naar het lenen van de werpkist en vertelde wie de ouders waren van haar te verwachten pups. Dat waren bijna dezelfde lijnen die wij ook hadden gebruikt. Omdat Desi en Orca dat jaar waren overleden hebben we Jenna erbij genomen.

Jenna deed het goed op de jachttraining en na een aantal serieuze aanvragen voor een pup van haar hebben we besloten haar te laten dekken. Ze kreeg 7 pups waarvan we er een hebben gehouden nl. Abbey. De vader van Abbey is net als haar moeder afkomstig uit 50% show en 50% werklijnen. Abbey is voor ons echt een labrador zoals wij die graag hebben. Ze ziet er uit als een labrador en vindt werken voor de baas het einde. Bovendien hebben alle pups een heel lief karakter!
                                                        
Omdat we weer aanvragen kregen voor een pup gaan we nu met Abbey fokken. Omdat we een reu willen uit 50%show en 50%werklijnen was het een hele opgave om hem te vinden. In Nederland is het 100% show of 100% fieldtrial, iets wat we niet willen. In Engeland hebben we een reu gevonden die ons aansprak. De komende weken gaan we naar Engeland voor een dekking.

Wij zijn geen labradorfokkers in de zin van dat we met elke teef fokken. Gezondheid moet sowieso in orde zijn, karakter moet ook gewoon goed zijn en we sluiten onze ogen niet voor minpuntjes van onze honden. Daarom hebben we ook alleen met Orca en Jenna gefokt. Bovendien fokken we maximaal 2x een nest en dan is het genoeg en gaan we weer aan het werk met ze.

Wij vinden wel dat onze labradors eruit moeten zien als labradors. Niet dat hele zware maar ook niet
dat hele slanke, spitse! Tot nu toe zien  de door ons gefokte labradors er  goed uit. Ons hart ligt niet bij het showen van labradors maar bij het werken met ze en wij proberen door show- en werklijnen te combineren een goede, evenwichtige labrador met will to please te fokken.

De tijd zal leren of dit gelukt is.

Mieke Rolloos
Melanitta Nigra’s labradors

Print dit artikel Print dit artikel

Gerelateerde berichten

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Reactie(s)

  1. charlotta zegt:

    hallo mieke wat heb je het zo mooi verwoord hoe jullie omgaan met de labradors heel veel respect en hoe je in de jaren zolang jullie dit doen heel veel geleerd hebben over dit ras hier kunnen menig een nog wel wat van leren we wensne jullie heel veel succes met alles wat jullie nog gaan doen growetjes charlotta en cor en baleau

  2. marian zegt:

    leuk stukje miek! prima geschreven, doe het je niet na! fijn dat we weer van een pup van jullie mogen gaan genieten! en hopelijk mag ze net zo lang bij ons zijn als onze oude trouwe suey.
    groetjes marian

Geef je mening