Hondjes zijn om te knuffelen, desnoods door totale vreemden. Natuurlijk geldt dat niet voor alle honden, maar veel mensen denken het wel. Dan zijn er ook nog de mensen die vinden dat een hond maar alles goed moet vinden, en als het mis gaat stellen zij de hond verantwoordelijk – niet zichzelf of de eigenaar.
Tenslotte zijn er ook nog mensen, die niets in honden zien, behalve dat het blaft, bijt en sch..t.
Ik kan me wel voorstellen dat niet iedereen een hart heeft voor honden, en vermijd contact met zulke mensen. Ik ga mijn leven en dat van mijn hond niet compliceren. Mijn honden hoeven niet door iedereen geknuffeld te worden, of iemand te hinderen. Dat blijkt een rekbaar begrip.
Zo nam ik mijn toen 5 maanden oude Podengo Brisa mee naar een winkelcentrum, met dierenwinkel; kon ze wennen aan ‘veel’ mensen. Er liep een vrouw die vond dat ik de pup toch teveel ruimte gaf – ze kon net rustig aan een slappe riem naast me staan en 1 stapje doen – en toen ik volgens haar niet snel genoeg voldoende meters tussen ons inliet, stapte ze naar ons toe en SCHOPTE mijn pup tegen haar borst en kin; Brisa gilde WIEIEIEW!!
Voor die vrouw kon ik geen begrip voor opbrengen, en veel toeschouwers ook niet. Een andere vrouw wilde Brisa ter compensatie meteen een knuffel geven en knielde bij haar neer. Ze kwispelde onzeker en zette algauw haar voorpootjes tegen de vrouw aan voor meer. Haar hartje moet van elastiek zijn!
Honden zijn wondertjes, verbazingwekkend wat ze allemaal voor onbegrijpelijks van mensen verdragen! Onze Podengo’s, Mechels en Langharige Whippet gingen en gaan nog steeds regelmatig mee, en zijn gewend aan complete verzorgingstehuizen en schoolklassen; ze vonden het zelfs leuk in het Gelredome tussen 1000-en drukke kinderen en vele luidruchtige activiteiten. Zij mogen ze aaien, of met ze ‘trainen’: (samen) over een hindernis springen, ‘samen’ een spoor uitwerken en de leraar terugvinden, of iemand uit een berg schoenen van jan en alleman de juiste terugbezorgen. En ik let op dat niemand hen onheus bejegent.
Veel mensen genieten intens van zo’n bezoekje, en alleen dat maakt het al de moeite waard. Een aantal kinderen en volwassenen kijken de kat eerst goed uit de boom, overwinnen hun angst en komen de honden aaien of een kunstje laten doen. Dat is steeds een bonus, een blijvende herinnering. Voor deze mensen heb ik alle bewondering!!
Groetjes, Carola
Print dit artikel
Gerelateerde berichten
Tags: aaien, hond, hondjes, kunstje, langharige whippet, mechels, podengo, podengo´s, pup, voorpootjes
